Miłość – uniwersalne lekarstwo na dolegliwości ciała i duszy.

Człowiek potrzebuje miłości bardziej niż powietrza którym oddycha by móc cieszyć się życiem, zdrowiem, poczuciem sensu, zadowoleniem ze swego człowieczeństwa.

Człowiek sam jest miłością a bez świadomości tego faktu popełnia błąd szukając jej na zewnątrz siebie, tkwiąc w błędnym przekonaniu, że otrzyma ją wyłącznie od innego człowieka.

Moment zwrotny w życiu o potężnej mocy ma miejsce wtedy gdy pojawia się intencja, decyzja by zmienić kierunek poszukiwań; docelowo by zaprzestać szukania miłości na zewnątrz siebie i rozwijać świadomość, że miłość jako swoją siedzibę obrała nasze serca.

Wołanie o miłość przybiera różne formy. Często jest to wycieńczenie pracą, presją narzucanych sobie nieustannie nadmiernych obowiązków, rozczarowanie partnerem, bo nie spełnił oczekiwań lub wręcz niemożność stworzenia stałego, satysfakcjonującego związku. Może to być doświadczenie choroby, kłopoty z nawiązywaniem relacji z innymi, poczucie pustki, zaburzenia osobowości. nadwaga i niechęć do swojego ciała oraz wiele innych form wołania, w postaci piętrzących się problemów, rozczarowania ludźmi, światem, życiem. 

U tak różnych przejawów wspólnym mianownikiem jest wołanie o miłość, o uwagę, zrozumienie, akceptację. Bardzo często są to niezaspokojone potrzeby jeszcze z poziomu dziecięcego. 

Świadomość, że w każdym wieku możemy powrócić do życia w miłości napawa nie tylko nadzieją, staje się realną możliwością, dla każdego kto pozwoli sobie na to za czym tak ogromnie tęskni.